Trzy myśli pozostałe po ś. p. Henryku Ligenzie – cykl trzech poematów Zygmunta Krasińskiego wydany w Paryżu w 1840.

O utworze

Kluczowym dla powstania Trzech myśli stało się zapoznanie się przez Krasińskiego z rozprawą Augusta Cieszkowskiego Prologomena zur Historiosophie wydaną w 1838. Autor dokonał w niej przewartościowania pewnych wątków filozofii heglowskiej w duchu konserwatywno-romantycznym. Podział dziejów na cztery epoki zastąpił podziałem trójdzielnym obejmującym przeszłość (starożytność), teraźniejszość – wciąż trwającą erę chrześcijańską oraz przyszłość. Pierwsza epoka była epoką uczucia i jedni, druga – epoką myśli i refleksji oraz związanego z tym dualizmu, trzecia miała być epoką czynu i ponownej integracji, harmonijnego połączenia uczuć i myśli, natury z duchem. Historia była dla Cieszkowskiego organiczną całością, z której można poznać przyszłość. Epoka trzecia rozpoczęła się w XVII wieku i miała być syntezą dwóch pierwszych, erą solidarności i braterstwa oraz czynu.