Prologomena wywarły ogromny wpływ na ukształtowanie się historiozofii Krasińskiego. Dawały bowiem możliwość poznania przyszłości, połączenia piękności z prawdą i urzeczywistnieniem dobra. W powstających w ciągu 1839 roku Trzech myślach Krasiński próbował odnaleźć głęboki sens filozoficzny, związany z życiem jednostek, narodu i Kościoła. Pod względem formalnym poeta kontynuował tradycje swych wcześniejszych utworów: Nocy letniej i Pokusy. Utwór jest w podobny sposób zawiły i przeładowany dekoracjami. Pozostaje w kręgu twórczości niemieckiej, głównie Jeana Paula. Mimo wyraźnych potknięć jest jednym z ważniejszych utworów Krasińskiego, ze względu na przenikające go dążenie do stworzenia jednolitego systemu historiozoficznego. Nie ma jeszcze ostatecznego kształtu, występują w nim już jednak wszystkie elementy występujące w późniejszej twórczości poety.
Przedmowa Krasiński połączył trzy utwory o różnej tematyce wspólną przedmową, o której S. Tarnowski powiedział, że jest jedynym uśmiechem w jego twórczości. Ma ona formę listu rzekomego wydawcy Szczepana Milikowskiego herbu Gozdawa, który odnalazłszy na Sycylii, w Monreale, pisma zmarłego Henryka Ligenzy, wydaje je zgodnie z jego ostatnim życzeniem.