Brunhilda z Sagi rodu Wölsungów nie była co prawda wojowniczką, a kobietą ze szlachetnego rodu, przejawiała jednak zachowania typowe dla tarczowniczki – liczył się dla niej przede wszystkim honor. W odróżnieniu od Gudrun, z którą rywalizowała o względy Sygurda, nie uciekała się do podstępu, który w literaturze średniowiecznej uważany był za metodę typowo kobiecą, a brała sprawy w swoje ręce, jak przystawało mężczyźnie. Szydziła zarówno z tego, że Gudrun zachowuje się zgodnie z rolą, jakiej oczekuje od niej społeczeństwo („Proś tylko o to, co dla ciebie najlepsze. Tak przystoi szlachetnej damie. Łatwo jest się cieszyć, kiedy wszystko dzieje się zgodnie z twoimi pragnieniami”), jak i z jej brata Gunnarra, za którego wyszła wskutek podstępu („Sygurd walczył ze smokiem przez co nie zostanie zapomniany przez nikogo póki żyje ostatni człowiek. Twój brat z kolei nie odważył się ani wskoczyć w ogień ani nadeń przeskoczyć”). Chcąc dokonać zemsty doprowadziła do śmierci swojej, Sygurda i jego syna. Zabijając dziecko zademonstrowała zrozumienie waśni i synowskiej odpowiedzialności – gdyby chłopiec przeżył, w dorosłości mógłby chcieć zemścić się na rodzinie Brunhildy.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Tarczowniczka · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.