Vebjørg przepełniona była taką samą dzielnością, a za nią szedł Bo, syn Bramego i Jutlandczyk Brat, stęsknieni wojny”.
Przekazy legendarne thumb|Brunnhilda (1897) autorstwa Gastona Bussière’a. Przykładami tarczowniczek wymienianych z imienia w nordyckich sagach są Brunhilda z Sagi rodu Wölsungów, Hervör z Sagi o Herwarach, Brunhilda z Bósa saga ok Herrauðs, szwedzka księżniczka Thornbjǫrg z Hrólfs saga Gautrekssonar czy księżniczka Hed, Wisna, Lagertha i Vebjørg wspomniane w wyżej przywołanym fragmencie Gesta Danorum.
Hervör z Sagi o Herwarach znana była z tego, że już w wieku dziecięcym przyjmowała typowo męskie role, często też w przebraniu mężczyzny napadała na wędrowców. W późniejszym czasie zabrała z grobu swojego ojca przeklęty miecz Tyrfing i zaczęła parać się napadami morskimi. Ostatecznie osiedliła się i wyszła za mąż, a jej wnuczka – również nosząca imię Hervör – dowodziła siłami odpierającymi atak Hunów. Chociaż saga opiewa jej męstwo, kobieta zostaje ciężko ranna i umiera na polu bitwy.