Genitalia samca mają edeagus zaopatrzony w tarczkę grzbietową o krawędzi wierzchołkowej lekko tylko wykrojonej oraz paramery o jednej krawędzi bocznej prostej, a drugiej silnie uwypuklonej.
Ekologia i występowanie Owad higrofilny, zasiedlający wilgotne łąki, torfowiska, mokradła, młaki, lasy łęgowe i olsy. Najliczniej występuje na wyżynach i w górach, dochodząc do strefy subalpejskiej. Osobniki dorosłe obserwuje się od maja do czerwca. Żerują na pyłku kwiatowym i owadach.
Gatunek palearktyczny, znany z Wielkiej Brytanii, Francji, Belgii, Luksemburga, Niemiec, Austrii, Szwecji, Finlandii, Estonii, Litwy, Polski, Czech, Słowacji, Węgier, Białorusi, Ukrainy, Bośni i Hercegowiny, Serbii, europejskiej, syberyjskiej i dalekowschodniej części Rosji, Kazachstanu, Kirgistanu i Mongolii. Jego północna granica zasięgu przebiega przez Laponię, Republikę Komi, Ural Północny, Chanty-Mansyjski Okręg Autonomiczny, Tajmyr, Jakucję, obwód magadański i Kraj Kamczacki.
Przypisy
Kategoria:Omomiłkowate Kategoria:Chrząszcze Azji Środkowej Kategoria:Chrząszcze Europy Kategoria:Chrząszcze Rosji Kategoria:Chrząszcze Mongolii Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1860 roku