Tego samego dnia część robotników, nie mając już środków utrzymania, zapowiedziała, że r. wróci do pracy, ale będzie kontynuować walkę, gdy odzyska siły.

Większość robotników była zdecydowana protestować dalej, podejrzewając, że gdyby przerwali strajk, pracodawcy nie poszliby na żadne ustępstwa. Ostatecznie gubernatorowi Leontjewowi udało się przekonać fabrykantów, by przyznali robotnikom niewielkie podwyżki i zgodzili się na miesięczne, częściowo płatne urlopy dla robotnic po urodzeniu dziecka. Obiecano również, że robotnicy nie będą z całą surowością karani za udział w rozruchach. Wówczas załogi kolejnych zakładów zaczęły wracać do pracy. Do strajk wygasł. Dzień wcześniej Rada Delegatów ogłosiła samorozwiązanie.

Upamiętnienie