Konfrontacja między strajkującymi i władzami. Zakończenie strajku r. Rada wezwała robotników na kolejny wiec nad Tałką. Pełniący obowiązki gubernatora Iwan Sazonow zabronił zgromadzenia, powołując się na fakt, że podczas poprzednich wieców robotnicy poruszali tematy polityczne. Robotnicy zebrali się mimo wszystko i zostali nad rzeką zaatakowani przez Kozaków. Kozacy bili zebranych nahajkami, kilka osób zginęło, a ok. 80 zostało rannych. Wśród aresztowanych byli członkowie Rady, którym wcześniej obiecano nietykalność. Oburzeni robotnicy przez kolejne osiem dni atakowali kamieniami policjantów, niszczyli słupy telegraficzne i domy fabrykantów, plądrowali fabryki. Fabryka Gandurina została podpalona. Pełniący obowiązki gubernatora wprowadził w mieście stan wyjątkowy i dał Kozakom prawo przeszukiwania każdego mieszkańca. Robotnicy nie zamierzali przerywać strajku, część była gotowa zbrojnie wystąpić przeciwko władzom, jednak wszczęcie powstania było nierealne z powodu braku broni, którą w poprzednich tygodniach zdobyli tylko nieliczni strajkujący.