Jako arcybiskup odbudowywał wspólnotę po zniszczeniach rewolucji kulturalnej. Odbudował kościoły, rozbudował wyższe seminarium, w którym sam nauczał prawa kanonicznego i dokumentów Soboru Watykańskiego II, wznowił działalność niższego seminarium oraz zakładał ośrodki opieki społecznej, przychodnie i szkoły. Od 1997 Wyższe Seminarium Duchownego w Xi’anie prowadzi także formacje sióstr zakonnych. W dniu jego śmierci archidiecezja xi’ańska liczyła ponad 20 000 wiernych, 30-59źródła podają różne liczby księży (w większości młodych), 310 zakonnic, 44 kościołów i miejsc działalności kulturalnej oraz 60 parafii. W wyższym seminarium duchownym studiowało 156 kleryków z 35 diecezji. W niższym seminarium naukę pobierało 65 uczniów.

Abp Li Duan znany był z balansowania pomiędzy rządem i Patriotycznym Stowarzyszeniem Katolików Chińskich a Stolicą Apostolską. Był wiceprzewodniczącym zależnej od rządu w Pekinie i nieuznawanej przez Watykan Konferencji Biskupów Kościoła Patriotycznego oraz współpracował z władzami państwowymi. Jednocześnie działał na rzecz ograniczenia ingerencji rządu i PSKCh w życie Kościoła oraz stanowczo odrzucał to, co uważał za godzące w fundamenty wiary i w prawa Kościoła, m.in.