po 1991 unikając udziału w sakrach biskupów niezatwierdzonych przez papieża oraz odmawiając przyłączenia się do kampanii politycznej przeciwko kanonizacji 120 chińskich męczenników w 2000, w związku z czym był wzywany na przesłuchania. W 2005 otwarcie poparł protesty uliczne, które wybuchły po pobiciu kilku zakonnic, o które oskarżono lokalne władze. Dążył do pojednania PSKCh ze Stolicą Apostolską.

Spekulowano, że na konsystorzu 21 października 2003 Jan Paweł II mianował go kardynałem in pectore. Nie można tego potwierdzić, gdyż nazwiska kreowanego wówczas kardynała in pectore, Jan Paweł II nie wyjawił przed swoją śmiercią.

Znalazł się w gronie czterech biskupów z Chińskiej Republiki Ludowej, których papież Benedykt XVI zaprosił na odbywający się w październiku 2005 Synod Biskupów o Eucharystii. Wyjazd zablokowały jednak władze chińskie. Po synodzie Benedykt XVI przesłał mu na znak jedności pierścień biskupi.

W 2004 roku zdiagnozowano u niego nowotwór wątroby. Kolejne dwa lata spędził głównie na leczeniu w szpitalu, gdzie 25 maja 2006 zmarł. O jego śmierci informowały światowe media. Arcybiskupem xi’ańskim był śmierci. Pochowany został w kościele Lintongu, gdzie w latach 80. był proboszczem.

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Chińscy biskupi katoliccy Kategoria:Ludzie związani z Xi’an Kategoria:Religia w Xi’an Kategoria:Urodzeni w 1927 Kategoria:Zmarli w 2006