Następnie Erez miał przeprawić swoją brygadę, wspomóc spadochroniarzy Mata i przeprowadzić uderzenia na stanowiska egipskiej obrony przeciwlotniczej. 16 października jako pierwsza izraelska formacja pancerna w historii brygada przeprawiła 21 czołgów na zachodni brzeg kanału i rozpoczęła powierzone działania.
W latach 1974–1975 był zastępcą dowódcy 36 Dywizji Pancernej podporządkowanej Dowództwu Północnemu. W 1976 awansowany na stopień generała brygady (tat alluf) i mianowany zastępcą szefa Korpusu Pancernego. Następnie w latach 1978–1979 był dowódcą 162 Dywizji Pancernej.
Od 1980 do 1981 roku był zastępcą szefa zarządu planowania w Sztabie Generalnym Sił Obronnych Izraela. W tym czasie został też awansowany na generała dywizji. W latach 1982–1983 był szefem Dowództwa Południowego. W trakcie jego kadencji zakończono wycofywanie wojska oraz osadników z Synaju. Od 1983 do 1986 roku był szefem Departamentu Logistyki Sztabu Generalnego. W tym okresie jego głównym wyzwaniem było zapewnienie wsparcia logistycznego wojskom izraelskim w Libanie, a następnie ich przemieszczenie do pasa bezpieczeństwa na południu Libanu.