Statuty Orselna – dokument będący falsyfikatem, który miał przyznawać mistrzowi krajowemu Niemiec kontrolę nad wielkim mistrzem Zakonu krzyżackiego. Powstał za rządów mistrza krajowego Niemiec Eberharda von Seinsheim zapewne około 1437 roku, ale był przypisywany Wernerowi von Orselnowi.
Przyczyny powstania Po bitwie pod Grunwaldem pozycja wielkiego mistrza uległa zachwianiu, w związku z tym przywódcy niemieckiej i inflanckiej gałęzi dążyli do większej autonomii. Sprzeciw budziły także żądania wielkiego mistrza finansowania kosztownych wojen z Polską. Niemiecka gałąź zakonu musiała opłacać najemników, którzy szybko przestawali być potrzebni, gdyż pruska część zakonu zawierała z Polską rozejm lub pokój. Główną przyczyną stworzenia statusów Orselna były jednak pokój mełneński i pokój w Brześciu Kujawskim, w których pruska gałąź Zakonu krzyżackiego zrzekła się ziemi z pominięciem Kapituły Generalnej, co wywołało liczne protesty w Rzeszy. W związku z tym mistrz krajowy Niemiec Eberhard von Seinsheim postanowił wykorzystać Statuty Orselna w celu obniżenia autorytetu wielkiego mistrza Paula von Rusdorfa.