Śmierć Lachom, śmierć moskiewsko-żydowskiej komunie.
Przebieg pogromu W nocy z 6 na 7 lipca 1941 roku (z niedzieli na poniedziałek) grupa Ukraińców uzbrojonych w siekiery, noże, pałki, łopaty, metalowe pręty i deski nabijane gwoździami przeszła przez południową część Tuczyna zamieszkaną przez Żydów, wdzierając się do wybranych żydowskich domów i atakując napotkane osoby. Napastnicy byli prawdopodobnie pijani. Według Władysława i Ewy Siemaszków ofiarom wykłuwano oczy, ucinano języki, darto im gwoździami ciało i ćwiartowano je.
Liczba ofiar Encyklopedie Encyclopedia of Camps and Ghettos i Холокост на территории СССР podają liczbę 60–70 zabitych w pogromie w Tuczynie. Według Siemaszków zginęło 60 osób, a dodatkowe 10 osób zmarło później wskutek odniesionych obrażeń. Jared McBride ustalił, że bezpośrednio po pogromie (7 lipca) było co najmniej 25 zabitych osób, a rannych było kilkadziesiąt. Autor ten nie wykluczył jednak szacunkowej górnej liczby ofiar śmiertelnych (60).