W wyniku dużych strat pod ostrzałem przeciwnika zmuszony był także szukać działającej radiostacji, aby komunikować się z dowództwem. mały|Rawiw w swoim wozie dowodzenia (1973). Od 1968 do 1969 roku był zastępcą dowódcy 875 Rezerwowej Brygady Zmechanizowanej, a w latach 1969–1971 był zastępcą dowódcy 401 Brygady Pancernej. W 1971 roku otrzymał awans na pułkownika i objął dowództwo nad 600 Rezerwową Brygadą Pancerną.
W trakcie wojny Jom Kipur dowodził 600 Rezerwową Brygadą Pancerną, która wchodziła w skład 143 Rezerwowej Dywizji Pancernej generała Ariela Szarona i walczyła na Synaju. Brał udział w operacji „Abirej Lew”, której celem było dotarcie sił izraelskich do Kanału Sueskiego i stworzenie przeprawy na zachodni brzeg. Brygada Rawiwa miała przeprowadzić pozorowany atak na egipskie siły wzdłuż drogi Tasa-Ismailia, aby umożliwić 14 Brygadzie Pancernej atak na Chińską Farmę. Następnie jego formacja pomagała w transporcie mostu kołowego nad kanał i brała udział w walkach o obszar Missouri.
W latach 1973–1975 był wykładowcą w Szkole Dowództwa i Sztabu. Następnie w latach 1975–1978 był attaché wojskowym Izraela w Turcji. W 1979 roku odszedł ze służby.