W cza­sie pracy w MAEA pro­wa­dził też ana­lizy porów­naw­cze wpływu róż­nych źró­deł ener­gii na śro­do­wi­sko i zdro­wie czło­wieka. Jako eks­pert Komi­sji Euro­pej­skiej w pro­gra­mie TACIS wyko­nał ocenę wpływu pomocy Unii Euro­pej­skiej na bez­pie­czeń­stwo elek­trowni jądro­wych w Rosji i na Ukra­inie z wizjami lokal­nymi we wszyst­kich elek­trowniach jądro­wych, orga­ni­za­cjach wspar­cia tech­nicz­nego i urzę­dach dozoru jądro­wego tych państw, zor­ga­ni­zo­wał misję mię­dzy­na­ro­dową do oceny bez­pie­czeń­stwa elek­trowni jądro­wej Bala­kovo, kie­ro­wał jej pra­cami na tere­nie samej elek­trowni i opra­co­wał obszerny raport zaak­cep­to­wany przez Komi­sję Euro­pej­ską.

Był jed­nym z czte­rech fachow­ców mię­dzy­na­ro­do­wych powo­ła­nych do oceny naj­now­szych reak­to­rów III gene­ra­cji pro­po­no­wa­nych dla Wiel­kiej Bry­ta­nii prze­pro­wa­dzo­nej przez MAEA na zle­ce­nie bry­tyj­skiego dozoru jądro­wego. W 2011-2012 r. pro­wa­dził ocenę bez­pie­czeń­stwa blo­ków jądro­wych w EJ Kozło­duj 3 i 4 w ramach akcji stress-testów po Fuku­shi­mie.