Jednym z takich projektów była zabudowa plombowa przy ulicy Trzebnickiej 18-20. Projekt budynku powstał w latach 1986–1987, a jego budowa trwała do 1991 r. Autorem projektu jest Krzysztof Lewczuk. Przy jego tworzeniu z wymienionym autorem współpracował Krzysztof Wrzos.
Architektura i charakterystyka Styl w architekturze budynku określa się jako neomodernistyczny. Jest to budynek plombowy, uzupełniający lukę w zabudowie zachodniej pierzei ulicy Trzebnickiej. Autorzy projektu w środkowej części budynku cofnęli jednak linię jego zabudowy względem linii historycznej całej pierzei. Aby harmonijnie wpasować budynek w tak zastaną zabudowę ukształtowano łagodne przejścia zaokrąglonych skrajnych ryzalitów pomiędzy sąsiednimi kamienicami a cofniętą linią fasady głównej. Jej kompozycja jest silnie osiowa, symetryczna o silnej artykulacji kontrastującej z monotonnymi fasadami sąsiednich kamienic. Do tego dochodzi charakterystyczny układ otworów okiennych. Są one różnej wielkości i zostały ostro wycięte w ścianę, która z kolei pokryta jest chropowatym tynkiem. Całość uzupełnia kilka specyficznych detali takich jak między innymi maszty wykonane ze stali, relingi na dachu, łuk odcinkowy spinający okna szóstego piętra oraz wejścia do klatek schodowych przykryte daszkami. Te dwa ostatnie elementy mają już charakter typowo postmodernisty.