W osi symetrii budynku wykonano także przejazd bramowy zapewniający komunikację w z wnętrzem międzyblokowym. Elewacja tylna, zachodnia, ukształtowana jest również odmiennie od przyległej zabudowy, a oparta na czterech rzędach dużych, zaokrąglonych na narożach balkonów.

Budynek klasyfikowany jest wg Klasyfikacji Środków Trwałych (KŚT) jako m – budynek mieszkalny (110). Ma 7 kondygnacji nadziemnych. Powierzchnia zabudowy budynku wynosi 379 m². Położony jest na działce gruntu o geometrycznym i ewidencyjnym polu powierzchni wynoszącym 720 m², stanowiącej współwłasność osób fizycznych i innych osób prawnych.

Oceny i opinie Mimo że budynek projektowany był jeszcze w okresie Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej (PRL), a także początek realizacji przypadał na ten okres, ma on dziś pozytywny odbiór, szczególnie w kontekście harmonijnego i zgrabnego wypełnienia luki w historycznej zabudowie pierzei ukształtowanej przez rząd kamienic o stosunkowo monotonnych fasadach. Autorzy projektu chwaleni są za twórcze podejście do tematu i skuteczne zharmonizowanie nowego obiektu ze starą zabudową, mimo wyraźnie odmiennej formy i mocnego przeciwstawienia artykulacji symetrycznej wkomponowanego budynku.