do Berlina dzwon dotarł niecały miesiąc później. Komitet organizacyjny igrzysk zdecydował, że dzwon umieszczony zostanie na szczycie 74-metrowej dzwonnicy (Glockenturm), znajdującej się przy nowo wybudowanym stadionie olimpijskim. Zakończona sukcesem operacja podnoszenia dzwonu odbyła się 11 maja 1936 roku, zaś pierwsze dzwonienie, za pomocą silnika elektrycznego o mocy 3 koni mechanicznych, nastąpiło dziewięć dni później. 1 sierpnia 1936 roku dzwon zabrzmiał, gdy Adolf Hitler oficjalnie zainaugurował igrzyska, a lekkoatleta Fritz Schilgen, ostatni biegacz sztafety olimpijskiej, wniósł ogień olimpijski na stadion. Dzwon zabrzmiał ponownie podczas ceremonii zamknięcia igrzysk 16 sierpnia.
W czasie II wojny światowej dzwonnica i dzwon nie doznały uszkodzeń, ale tuż po jej zakończeniu, w roku 1945, żołnierze Armii Czerwonej przypadkowo podpalili wieżę, która stała się tak niestabilna, że Brytyjczycy wysadzili ją w powietrze dwa lata później, aby zapobiec nieoczekiwanemu zawaleniu się konstrukcji. Dzwon, który przetrwał pożar, zawalił się po detonacji i doznał bardzo poważnych pęknięć konstrukcyjnych. W 1956 roku wydobyto go z gruzów i służył do ćwiczeń strzeleckich z amunicją przeciwpancerną.