W latach 1960–1962 odbudowano dzwonnicę w tym samym miejscu, podwyższając ją o trzy metry, a nowy dzwon o wadze 4,5 tony został podniesiony na szczyt wieży i wydaje dźwięk fis. Zniszczony Olympiaglocke znajduje się za południową bramą stadionu olimpijskiego jako pomnik sportowców, którzy stracili życie podczas wojny.

Opis Odlewnia Bochumer Verein zadeklarowała, że wykona stalowy dzwon olimpijski, zaprojektowany przez Waltera Lemckego, w ten sam sposób co dzwon kościelny dla kościoła świętego Jerzego w Berlinie, wykonany przez odlewnię w roku 1897. Wybór stali na dzwon był bardzo nietypowy, gdyż dzwony najczęściej odlewane są z brązu dla lepszej jakości dźwięku, ale zdecydowano się jednak na stal, gdyż wraz z dzwonem odlewnia przekazała reichsmarki na uzbrojenie dla Wehrmachtu. Formę wnętrza dzwonu uformowano według wzoru w zagłębieniu o głębokości trzech metrów ze specjalnej gliny formierskiej, a sam dzwon odlano do góry nogami. Uformowano dwa kompletne modele, jeden tworzący rdzeń dzwonu, a drugi jego zewnętrzną stronę, po czym rdzeń umieszczono wewnątrz zewnętrznej formy. Powstał dzwon, do którego wlano 16,5 tony roztopionej stali, a zewnętrzne grafiki i napisy zostały przeniesione z gipsowego modelu do formy.