Rada Czytelnictwa i Książki – organ doradczy Prezesa Rady Ministrów powołany uchwałą Prezydium Rządu z 1952 r., w celu zapewnienia pomocy instytucjom i organizacjom odpowiedzialnym za upowszechnianie czytelnictwa oraz w celu przezwyciężenia stwierdzonych niedomagań i przyspieszenia rozwoju czytelnictwa w Polsce, jako jednego z poważnych czynników dokonywującej się rewolucji kulturalnejUchwała nr 424 Prezydium Rządu z dnia 24 maja 1952 r. w sprawie utworzenia Rady Czytelnictwa i Książki. .
Rada nadzorowana była przez Prezesa Rady Ministrów za pośrednictwem Sekretarza Generalnego Rady.
Zakres działania Rady W szczególności do zakresu działalności Rady należało: mobilizowanie dla akcji rozpowszechnienia książki i szerzenia czytelnictwa współdziałania rad narodowych, masowych organizacji społecznych, partii politycznych, związków zawodowych i instytucji oświatowo-kulturalnych, koordynowanie prac prowadzonych przez resorty, urzędy, instytucje i organizacje masowe przy organizowaniu sieci bibliotecznej, rozprowadzania książek, rozwijania nowych form pracy z czytelnikami, poradnictwa i propagandy książki i udzielanie pomocy w tym zakresie, popieranie, koordynowanie i zlecanie badań prowadzonych przez ośrodki naukowo-badawcze, specjalnie w tym celu powołane w Centralnym Urzędzie Wydawnictw, Przemysłu Graficznego i