Rada Czytelnictwa i Książki – organ doradczy Prezesa Rady Ministrów powołany uchwałą Prezydium Rządu z 1952 r., w celu zapewnienia pomocy instytucjom i organi­zacjom odpowiedzialnym za upowszechnianie czytelnic­twa oraz w celu przezwyciężenia stwierdzonych niedo­magań i przyspieszenia rozwoju czytelnictwa w Polsce, jako jednego z poważnych czynników dokonywującej się rewolucji kulturalnejUchwała nr 424 Prezydium Rządu z dnia 24 maja 1952 r. w sprawie utworzenia Rady Czytelnictwa i Książki. .

Rada nadzorowana była przez Prezesa Rady Ministrów za pośrednictwem Sekretarza Generalnego Rady.

Zakres działania Rady W szczególności do zakresu działalności Rady należało: mobilizowanie dla akcji rozpowszechnienia książ­ki i szerzenia czytelnictwa współdziałania rad narodowych, masowych organizacji społecznych, partii politycznych, związków zawodowych i in­stytucji oświatowo-kulturalnych, koordynowanie prac prowadzonych przez resorty, urzędy, instytucje i organizacje masowe przy organizowaniu sieci bibliotecznej, rozprowadza­nia książek, rozwijania nowych form pracy z czy­telnikami, poradnictwa i propagandy książki i udzielanie pomocy w tym zakresie, popieranie, koordynowanie i zlecanie badań prowadzonych przez ośrodki naukowo-badawcze, specjalnie w tym celu powołane w Centralnym Urzędzie Wydawnictw, Przemysłu Graficznego i