Kościół św. Antoniego z Padwy w Kiełczygłowie – świątynia rzymskokatolicka przy ul. ks. Józefa Jansona w Kiełczygłowie, w powiecie pajęczańskim.

Historia Do XX wieku katoliccy mieszkańcy Kiełczygłowa należeli do parafii św. Rocha w Rząśni. Pozwolenie na wybudowanie nowego kościoła wydał ordynariusz włocławski Stanisław Zdzitowiecki w 1924 roku. Ziemia pod nowy kościół była darowizną Józefa Grabarczyka. Nową parafię erygowano 21 sierpnia 1924 roku.

Pierwszy administrator ks. Antoni Wróbel przybył 17 maja 1924 roku. W okresie letnim wzniesiono tymczasowy drewniany kościół o wymiarach 20 x 9 m. Uroczyste wprowadzenie księdza do kościoła miało miejsce 13 października 1924 roku. W 1930 roku zakupiono trzy dzwony odlane w odlewni dzwonów Jana Felczyńskiego. W 1938 roku na terenie parafii mieszkało: 4124 katolików, 263 żydów i 7 protestantów. W 1938 nastąpiła wymiana proboszcza. W czasie II wojny światowej proboszczem kiełczygłowskim był formalnie ks. Stanisław Dąbrowski, który jednak nie przebywał na jej terenie. Niemcy zamienili kościół w punkt zborny i więzienie dla Żydów, następnie przejściowe schronisko dla repatriantów z Rosji Sowieckiej. Dzwony zostały zrabowane i wywiezione do Niemiec. Skradziono również obicia drewniane z sufitu i chóru.