Jan Jarkowski, herbu Korczak (ur. 1 lutego 1880 w Moskwie, zm. 20 sierpnia 1929 w Paryżu) – polski lekarz neurochirurg, działacz Polskiej Partii Socjalistycznej i polskiej emigracji w Paryżu.

Życie Ukończył gimnazjum w Moskwie i studia w Akademii Medyko-Chirurgicznej w Petersburgu (1904)Stanisław Kalabiński, Jerzy Kubiatowski, Jarkowski Witold (1875-1918), Słownik biograficzny działaczy polskiego ruchu robotniczego, t. 2, Warszawa 1987, s. 651-652. Już w czasie studiów został członkiem Polskiej Partii Socjalistycznej. W latach 1900–1901 zajmował się przerzutem nielegalnej bibuły przez granicę fińsko-rosyjską. Od 1904 był pełnomocnikiem Centralnego Komitetu Robotniczego PPS i członkiem Warszawskiego Komitetu Robotniczego PPS. W końcu 1904 został aresztowany i zesłany w trybie administracyjnym do Rygi. Wiosną 1905 przebywał w Petersburgu, gdzie organizował koła polskiej młodzieży socjalistycznej. Od jesieni 1905 do czerwca 1906 członek CKR PPS. W sporach pomiędzy lewicą a prawicą w PPS zajmował stanowisko centrowe i był rzecznikiem jedności partii. W listopadzie 1905 krótko aresztowany, następnie uczestniczył w VIII Zjeździe PPS we Lwowie (luty 1906) i III Radzie Partyjnej PPS (czerwiec 1906). Po tej ostatniej zrezygnował z aktywnego uczestnictwa w ruchu socjalistycznym.