Jego batalia z nałogiem stała się też tematem autobiografii Adamsa, wydanej w maju 1998, życzliwie przyjętej przez krytyków.
Jego powrót do zdrowia pomógł mu w odegraniu znaczącej roli również w zespole Arsenalu po przybyciu do niego francuskiego trenera Arsène’a Wengera we wrześniu 1996 roku. Nowy trener zmienił politykę klubu dotyczącą życia osobistego i diety graczy. Wenger był blisko Adamsa po jego przyznaniu się do choroby, zaś zmiany w klubie prawdopodobnie umożliwiły Adamsowi wydłużenie kariery na jeszcze kilka lat. Adams pozostał kapitanem Arsenalu, z którym zdobył dwa dublety (mistrzostwo Premiership i Puchar Anglii) w 1998 i 2002 roku. Jest on jedynym graczem w historii, który był kapitanem mistrzów Anglii w trzech różnych dekadach.
W międzyczasie trener reprezentacji Anglii Glenn Hoddle przekazał opaskę kapitańską Alanowi Shearerowi w 1996 roku. Decyzja ta zaskoczyła Adamsa i wielu jego fanów. Adams kontynuował jednak reprezentacyjną karierę i pojawił się na Mistrzostwach Świata w 1998 we Francji. Jego ostatnimi występami w drużynie narodowej były mecze na nieudanych dla Anglii Mistrzostwach Europy 2000.