Sukmanę przepasywano rzemiennym pasem zapinanym na sprzączkę, później pasem tkanym z kolorowej wełny. Na terenie przygranicznego pasa od Czarni do Zalasa pojawiła się czerwona tasiemka naszywana na spodnie wzdłuż zewnętrznego szwu. Na głowę zakładano ciemnogranatowe lub brunatne rogatywki albo czarne barankowe czapki kopiaste, a latem niskie twarde kapelusze grzybki w kolorze brunatnym lub ciemnobrązowym przepasane czerwoną, niebieską lub zieloną wstążką. Strzelcy ozdabiali kapeluszem pękiem piór dzikich ptaków, bartnicy – piórami lub trawą. Zimą noszono kożuchy na siwym samodziałowym suknie lub żółte kożuchy bez sukna – oba ze stojącymi kołnierzami wyłożonymi wełną. Na nogach mężczyzna nosił trzewiki z małymi cholewkami albo długie buty z cholewami.
Strój kobiet W święta Kurpianki nosiły białą lnianą koszulę samodziałową typu przyramkowego z haftem na kołnierzu, mankietach i ramionach. Pierwotnie koszule w Puszczy Zielonej nie miały kołnierzy, były marszczone przy szyi i ściągane tasiemką;