Rozmnażanie Sezon lęgowy przypada w różnych okresach, w zależności od miejsca zamieszkania populacji. W Etiopii to luty, maj i czerwiec, w Sudanie marzec i lipiec, w południowo-zachodniej Arabii Saudyjskiej i zachodnim Jemenie głównie okres od maja do września, we wschodnim Jemenie i południowo-zachodnim Omanie od marca do lipca. Jak wykazują badania, jest to gatunek monogamiczny i gniazdujący samotnie. Gniazdo budowane jest przez oboje rodziców w postaci niewielkiego otwartego kielicha lub w formie małego hamaka z cienkich traw, sznurka i nici bawełnianych, które są posklejane pajęczyną i wyścielone włosiem. Gniazdo jest zawieszone pomiędzy gałązkami krzewów lub niskich drzew lub w rozwidleniu 2–3 gałązek na wysokości od 1,8 do 4 m nad ziemią. W lęgu 2–3 bladoniebieskie jaja składane dzień po dniu. W inkubacji i karmieniu piskląt uczestniczą obie płcie. Inkubacja trwa 11 dni, a pisklęta opuszczają gniazdo po 14 dniach. Pasożytem lęgowym szlarnika sawannowego jest miodowodzik szarogłowy (Prodotiscus zambesiae). Sukces rozrodczy jest niewielki, wiele jaj i piskląt pada łupem drapieżników.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Szlarnik sawannowy · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.