Ekologia Jego habitatem są lasy liściaste, krzewy cierniowe, jałowce, zalesione zbocza górskie i doliny, obszary z przewagą krzewów balsamowca mirry i Anogeissus dhofarica, sawanny, obrzeża lasów, parki i ogrody. W Arabii Saudyjskiej nielicznie spotykany jest w namorzynach. Występuje zazwyczaj od poziomu morza do 1800 m n.p.m., ale na Półwyspie Arabskim pomiędzy 300 a 3000 m n.p.m., a w Etiopii nie wyżej niż 2280 m n.p.m. Jest zasadniczo gatunkiem osiadłym, jednak w Omanie zaobserwowano przemieszczanie się niewielkich grup tego gatunku na bardziej suche obszary w okresie od grudnia do kwietnia. Długość pokolenia jest określana na 2,4 roku.
Dieta tego gatunku składa się głównie z małych owadów, owoców, nasion i nektaru. Zjada nasiona ziół, figowców, akacji i oliwki, spija nektar z Acanthus arboreus, Cordia africana, Aloe sabaea i uprawianego hibiskusa. Żeruje w grupach od 10 do 30 osobników. Czasami dołącza do nich świstunka ciemna (Seicercus umbrovirens).