Przed kolejnymi wyborami w 2019 wśród głównych partii opozycyjnych pojawił się pomysł zawarcia porozumienia polegającego na wystawieniu w każdym okręgu wyborczym do Senatu po jednym uzgodnionym kandydacie – co miało zapobiec rozproszeniu głosów i zwiększyć szanse opozycji na uzyskanie w tej izbie przewagi nad partią rządzącą.
Pierwszą osobą, która publicznie zaproponowała taką strategię, był senator Marek Borowski, który pisał o niej w lutym 2018 na łamach tygodnika „Polityka”. Propozycję taką wysunął również Zygmunt Frankiewicz (ówczesny prezydent Gliwic i prezes Związku Miast Polskich), który wspólnie z Jackiem Karnowskim (ówczesnym prezydentem Sopotu) rozpoczął negocjacje w sprawie utworzenia paktu z liderami partii opozycyjnych, a następnie koordynował utworzenie wspólnej listy kandydatów.
W lipcu 2019 Lewica, w liście skierowanym do liderów Platformy Obywatelskiej, Nowoczesnej, Polskiego Stronnictwa Ludowego oraz Związku Miast Polskich, apelowała o zawarcie „paktu senackiego”, stwierdzając, że cztery lata rządów PiS pokazały, „jak niebezpieczne jest oddanie pełni władzy w Sejmie, Senacie i Pałacu Prezydenckim w ręce jednej partii”.