thumb|150px|Kiosk okrętu U-3008 z wysuniętymi chrapami thumb|150px|Fragment kiosku francuskiego okrętu podwodnego „Doris” z widocznymi chrapamichrapy w typie "francuskim": poziome otwory wlotowe w głowicy przykryte siatką (głowica z wlotem powietrza) z tyłu kiosku, za plecami załogi thumb|150px|right|USS Chicago (SSN 721) na głębokości peryskopowej koło Malezji thumb|150px|right|Niemiecki okręt muzeum U-2540 typu XXI z okresu II wojny światowej w Bremerhaven – widoczne chrapychrapy w typie "niemieckim": szeroka głowica, wlot powietrza od dołu z głowicą z przodu kiosku (przed peryskopami) Chrapy – urządzenie stosowane na okrętach podwodnych w celu doprowadzania powietrza do silników spalinowych w czasie, kiedy okręt jest zanurzony na głębokości peryskopowej. Idea chrap pojawiła się w projektach już w XVI wieku, rozwijała się następnie wraz z rozwojem konstrukcji jednostek zanurzalnych i okrętów podwodnych. Po raz pierwszy została praktycznie zastosowana przez amerykańskiego konstruktora Simona Lake'a w zbudowanej przez niego w 1897 roku łodzi podwodnej Argonaut Junior, w operacyjnych okrętach podwodnych zaś w zwodowanym w 1938 roku holenderskim O.19.