thumb|240px|Tablica w kościele Santa Maria al Monte dei Cappuccini w Turynie Filippo San Martino di Agliè (ur. 27 marca 1604 w Turynie, zm. w początku sierpnia 1667 tamże) – włoski (sabaudzki) wojskowy, polityk, kompozytor, dramatopisarz, poeta i choreograf.
Życiorys Już w młodym wieku poświęcił się karierze wojskowej, wyróżniając się w wojnach z Genuą, wojnie o sukcesję mantuańską, pod Monferrato i w oblężeniu Verrua w 1625. Od 1627 do 1630 był w służbie kardynała Maurycego Sabaudzkiego. Znajomość z tym wykształconym duchownym zaowocowała zainteresowaniem epistolografią, które trwało u niego przez całe życie. W 1630 mianowano go porucznikiem, a w 1631 chorążym kompanii pancernej gwardii Wiktora Amadeusza I. Po śmierci tego władcy, został mianowany gubernatorem cytadeli turyńskiej (1638) i odtąd faktycznie kierował wraz z księżną Księstwem Sabaudzkim. Ludwik XIII zaproponował mu stopień feldmarszałka, ale odmówił, zawsze na pierwszym miejscu stawiając interesy Księstwa. Odrzucił też inne francuskie awanse wojskowe. W oczekiwaniu na wygaśnięcie ligi z Francją, od listopada 1637 podejmował próby zbliżenia z Hiszpanią, udaremnione przez Francuzów. Ostatecznie został zmuszony do odnowienia ligi z Francją, co miało miejsce 3 czerwca 1638 oraz osobistego kierowania operacjami przeciwko Hiszpanom.