Mimo tego prowadził przez długi czas tajne negocjacje z Madrytem. Kardynał Richelieu uważał go za jedną z głównych przeszkód w swojej polityce piemonckiej.

Po ponownym zajęciu Turynu przez Francuzów został 30 grudnia 1640 aresztowany i deportowany – najpierw do Pinerolo, a następnie do Francji. Wypuszczono go 30 grudnia 1642, tuż po śmierci Richelieu.

Wkrótce powrócił na dwór i został mianowany kapitanem gwardii młodego Karola Emanuela II, następnie generałem feldmarszałkiem (8 września 1646), a w końcu superintendentem finansów (1646). Po objęciu tronu przez ​​Karola Emanuela II potwierdzono wszystkie jego urzędy. W czerwcu 1648 odznaczono go orderem Gran Collare dell'Annunziata. W 1650 został mianowany głównym kamerdynerem księcia. Jego ostatnią misją był wyjazd we wrześniu 1666 do Mediolanu, gdzie w imieniu księcia złożył hołd cesarzowi Leopoldowi I.