W przypadku osób zdolnych do pracy, mających rodzinę, warunkiem przyjęcia było umieszczenie w zakładzie wszystkich jej członków. Większość przebywających w zakładach osób stanowiły osoby starsze, niepełnosprawne lub schorowane, sieroty oraz samotne matki. Mężczyźni, kobiety oraz dzieci mieszkały i spędzały większość czasu od siebie wzajemnie odseparowane, również jeśli stanowiły rodzinę. Dieta podopiecznych była monotonna, obowiązywał jednolity ubiór. Mieszkańcy spali w dormitoriach, kąpiel odbywała się pod nadzorem, raz w tygodniu. Obowiązywał ścisły rozkład dnia. Mieszkańcy zakładu nie mogli opuszczać go poza wyjątkowymi okolicznościami, jak chrzest własnego dziecka, lub w poszukiwaniu pracy. Możliwe było dobrowolne wypisanie się z instytucji. Zdarzały się przypadki osób, które wypisywały się i zapisywały ponownie, nawet tego samego dnia.