Zostało to potwierdzone traktatem z 1851 roku podpisanym w Fort Laramie.
Szejeni Północni Do 1840 roku prowadzili krwawe walki z plemieniem Kiowa, po czym sprzymierzyli się z nimi i walczyli u ich boku z białymi osadnikami i innymi plemionami indiańskimi. W 1849 zostali zdziesiątkowani w wyniku epidemii cholery, a w latach 1860–1878 ponieśli duże straty w ludziach w walkach z wojskami amerykańskimi, biorąc m.in. udział w bitwie pod Little Big Horn. W końcu otrzymali istniejący do dziś rezerwat w stanie Montana.
Szejeni Południowi Przewodzili powstaniu w latach 1874–1875. W rok później osiedlono ich w rezerwacie na Terytorium Indiańskim w dzisiejszym stanie Oklahoma. Na początku XX w. otrzymali te ziemie w posiadanie.
Demografia Liczba Szejenów i Sutajów była w 1780 roku szacowana na 3500 osób. W 1904 roku było 1900 Szejenów Południowych i 1400 Szejenów Północnych. W 1937 roku obydwa plemiona Szejenów, wraz z plemieniem Arapaho, liczyły 4397 osób.
Według danych U.S. Census Bureau, podczas spisu powszechnego w 2000 roku 11 191 obywateli USA zadeklarowało, że jest pochodzenia Cheyenne, a 18 204 oświadczyło, że ma pochodzenie wyłącznie lub między innymi Cheyenne.