Na powieść się 107 listów: 57 napisanych przez zakładnika rzymskiego, Parta, Chozroesa i 50 – przez ukrywającą się z powodu zamordowania cesarza Kommodusa, jego kochankę, Markię. Akcja powieści rozgrywa się w Aleksandrii. Autor zadedykował powieść Jerzemu Stempowskiemu. Pierwsza część utworu została opatrzona mottem wziętym z sonetu Mikołaja Sępa-Szarzyńskiego: Cóż będę czynił w tak straszliwym boju, / Wątły, niebaczny, rozdwojony w sobie? Druga – czterowierszem Aleksandra Błoka: Wyszedłem w mrok – by złowić szum, / Zbadać szmer bliski, niepojęty, / Tych, których nie ma, przyjąć tłum, / Uwierzyć w złudny konia tętent.
I część powieści
Pierwsza część powieści została napisana w pierwszej osobie, w formie listów jedenastego syna króla Partów, Chozroesa, będącego gwarantem umowy pokojowej zawartej przez Partów z Rzymem, i strzeżonego przez Rzymian w Aleksandrii. Listy są pisane do Markii, kochanki cesarza Kommodusa, która wziąwszy udział w zamordowaniu imperatora, ukrywa się rzekomo także w Aleksandrii. Pośredniczką, przenoszącą listy, jest siostra zakładnika, Aleksandra. Wnosi ona do akcji atmosferę podejrzeń i niejasnych zamiarów. Planowane kilkakrotnie spotkanie Chozroesa z ukrywającą się adresatką jego listów, napotyka na rozmaite przeszkody.