W końcu budzi w autorze listów podejrzenie, że jest ofiarą mistyfikacji i że jego romans z Markią rozgrywa się tylko w jego wyobraźni. W ostatnich listach ich autor zaczyna sugerować, że został zamordowany przez bandytę Klaudiosa Tyberiosa, zwanego Synem Zemsty.

Czytelnik zostaje wrzucony w środek toczącej się akcji, w świat intryg znanych wszystkim oprócz niego. Pierwsze strony książki podobne są do mozaiki, której kamienie leżą rozrzucone, nie dając klucza do całości. W miarę rozwoju opowieści poszczególne elementy układają się w kompozycję w której działa kilkanaście postaci. Dzięki takiej konstrukcji narracja zdaje się iść krok po kroku za badaczem przedzierającym się przez teksty i dokumenty z epoki Septymiusza Sewera. Chaos religii, mnogość ludów i języków późnego cesarstwa są uzgodnione z dokumentami epoki. Poza Markią, której obecność pozwala ustalić przybliżony czas akcji, pozostałe postaci są tworem wyobraźni autora.