II część powieści mały|Śmierć Kommodusa. Fernand Pelez. 1879. Na drugą, obszerniejszą, część powieści składają się listy Markii do Sekstosa Juliosa, agenta cesarskiej służby bezpieczeństwa. Markia została przed laty publicznie stracona i Sekstos nie wierzy, by mogła być autorką listów. Dlatego niemałą część korespondencji zajmuje przekonywanie wątpiącego. Być może bowiem autorem listów jest sam Chozroes albo zakochana w nim Deipilia. Autorka sporo miejsca poświęca wspomnieniom sprzed dziesięciu lat związanym z końcem panowania cesarza Kommodusa oraz wydarzeniom zachodzącym aktualnie w Aleksandrii, na których rozwój, wspólnie z Sekstosem, wpływa. Osobny wątek stanowią jej zabiegi, by osaczony przez cesarską milicję Syn Zemsty, mógł umrzeć jako męczennik chrześcijański, a nie jako bandyta. Z jej podniety, zafascynowany w swych spekulacjach zmysłowym światem, Orygenes dokonuje na sobie kastracji. W ostatnich listach Markia, podobnie jak wcześniej Chozroes, snuje rozważania nad swoją wątpliwą tożsamością.