Z drugiej strony, irańskie kutry rakietowe odniosły też pewne sukcesy nad mniej licznymi okrętami marynarki irackiej, pochodzącymi z bloku wschodniego. Na skutek podjętej następnie przez Iran „wojny przeciwko tankowcom”, doszło do starć z USA, w wyniku których w kwietniu 1988 roku lotnictwo marynarki amerykańskiej zatopiło fregatę „Sahand” i kuter rakietowy „Joshan” oraz poważnie uszkodziło fregatę „Sabalan”.
Na skutek izolacji kraju i zachodniego embarga na dostawy broni, przez dłuższy czas marynarka Iranu nie wzbogaciła się o większe okręty nawodne. Skokowym wzmocnieniem jej potencjału stało się jednakże nabycie w latach 90. trzech rosyjskich dość nowoczesnych okrętów podwodnych projektu 877EKM (w kodzie NATO: Kilo). W tym samym czasie nabyto 10 chińskich kutrów rakietowych typu Hudong, które wzmocniły jej zdolności obrony wybrzeża (jednostki te obsadzone były jednak przez Korpus Strażników Rewolucji Islamskiej). Podjęto też współpracę z Koreą Północną, owocującą budową miniaturowych okrętów podwodnych.
XXI wiek