W ramach ambitnych planów zbrojeń szacha, pod koniec lat 70. planowano dalszą rozbudowę marynarki i pozyskanie czterech nowoczesnych amerykańskich niszczycieli rakietowych typu Kidd, aż 12 fregat rakietowych (typu Kortenaer) i dziewięciu okrętów podwodnych (w tym trzech używanych amerykańskich i sześciu nowych zachodnioniemieckiego typu 209), lecz zamówienia na nie anulowano po rewolucji islamskiej. Rozważano nawet zakup lekkiego lotniskowca, w rodzaju amerykańskiego projektu SCS.
Po rewolucji islamskiej Irańska rewolucja islamska z 1979 roku doprowadziła do obalenia szacha i zerwania związków z państwami zachodnimi oraz do postępującej izolacji kraju. Do połowy lat 80. dostarczono jednak jeszcze niektóre z zamówionych okrętów (w tym dwa desantowe i trzy kutry rakietowe). Poziom sprawności marynarki spadł na skutek zwolnienia części wyszkolonych oficerów oraz doradców zachodnich, jak również przebudowy struktur kraju i trudności w pozyskiwaniu części zamiennych. Liczebność personelu spadła z 30 tysięcy w 1979 roku do 22 tysięcy. Mimo to, okręty były aktywnie używane podczas następującej wojny iracko-irańskiej w latach 1980–88. Kilka jednostek utracono w początkowych latach wojny, w tym dwie korwety typu Bayandor, dwa okręty desantowe i kuter rakietowy „Peykan”.