W planach niemieckich władz okupacyjnych Żydzi mieli zamieszkać w dzielnicy wydzielonej – getcie. Nie jest do końca pewna data jego utworzenia. Wiadomo, że przygotowania do powstania takiego miejsca władze niemieckie czyniły już od początku okupacji, przesiedlając na teren przyszłej dzielnicy zamkniętej Żydów mieszkających w innych częściach miasta.
Getto w Zduńskiej Woli Położenie Niemcy utworzyli getto prawdopodobnie pod koniec 1939 r. (według innej wersji miało to miejsce w maju lub czerwcu 1940 r.). Granice getta zostały zamknięte jesienią 1940 r. Przebiegały one ul. Juliusza i obecnej Getta Żydowskiego, aż do ul. Sieradzkiej. Obejmowały także zachodnią i północną stronę pl. Wolności. Od północnej strony miasta dochodziły do zbiegu Opiesińskiej i Szadkowskiej aż do Narwiańskiej i Sieradzkiej. Getto otoczone było drutem kolczastym. Granice przebiegały pomiędzy podwórkami. Do getta prowadziło pięć bram od pilnowanych wewnątrz przez żydowską policję porządkową, a od zewnątrz przez posterunki SchupoGetto w Zduńskiej Woli, szetl.org.pl.