Katedra w Amalfi – obraz olejny na płótnie, autorstwa polskiego malarza realisty Aleksandra Gierymskiego, z lat 1897–1899. Znajduje się w Muzeum Narodowym w Kielcach.

Chociaż realistyczne ujęcie architektury sugeruje wykonanie obrazu bezpośrednio w plenerze, obraz powstał w Paryżu w 1899 r. jako wynik pobytu Aleksandra Gierymskiego na południu Włoch zimą dwa lata wcześniej, kiedy jedynie zaczął pracę nad obrazem. Pobyt na Wybrzeżu Amalfitańskim był także inspiracją dla dwóch innych prac, tj. widoku miasta Amalfi nad wybrzeżem (zaginiony, znany z fotografii) oraz szkicu ambony w kościele w Ravello. lewo|mały|234x234px|Zdjęcie przedstawiające kościół i plac przed nim Na obrazie uwieczniono katedrę św. Andrzeja wraz z pobliskimi zabudowaniami miasteczka oraz położone za nimi zbocze wzgórza i intensywnie błękitne niebo, przy czym plac przed kościołem zapełniony jest ludźmi (śpieszącymi do kościoła, handlującymi i czerpiącymi wodę ze studni). Pomimo umieszczenia w głębokim cieniu, widoczne są detale, m.in. intensywne czerwienie chustek na głowach kobiet, zieleń sprzedawanych owoców i warzyw oraz biel detali architektonicznych.