Uprawiał głównie publicystykę muzyczną. Wśród jego publikacji jest np. długi wywiad z Gustavem Mahlerem lub artykuł Chopin und Wagner. Jego artykuły drukowane były głównie we wspomnianym już wyżej czasopiśmie „Die Musik”. W publicystyce Szarlitta najczęściej jednak gościł Chopin. Jego twórczości, a zwłaszcza korespondencji poświęcił wiele prac, tłumacząc i publikując często nieznane listy. Zwieńczeniem tego było opublikowanie w Lipsku w 1911 r. pierwszego niemieckiego wydania zbiorowego korespondencji Chopina pt. Friedrich Chopins gesammelte BriefeStanisław Łoza (red.): Czy wiesz kto to jest?, s. 714, Wyd. Główna Księgarnia Wojskowa, Warszawa, 1938.

W 1910 r. wziął czynny udział w sprowadzeniu zespołu Teatru Miejskiego ze Lwowa i zorganizowaniu dla niego gościnnych występów na scenie wiedeńskiego Burgertheater. Dokonał wielu przekładów na język niemiecki. Jednymi z pierwszych to niektóre wiersze i kilka opowiadań z cyklu Na skalnym Podhalu Kazimierza Tetmajera. W jego tłumaczeniach święciły triumfy na scenach wiedeńskich „Wesele” Stanisława Wyspiańskiego i „Zemsta” Aleksandra Fredry, jak również sztuka Gabrieli Zapolskiej "Tamten", która osiągnęła rekordową ilość przedstawień, bo z górą 600 (str. 5).