Gdy jednak zetknął się w Elblągu z mnichami z zakonu benedyktynów podczas prowadzenia przez nich misji świętych, nie przestały go opuszczać myśli o wstąpieniu do klasztoru. Po niecałych 5 latach pobytu w Elblągu, 19 kwietnia 1899 roku wstąpił do klasztoru benedyktynów w Beuron, zamieniając sutannę na zakonny habit. Śluby zakonne (wieczyste) złożył tam 5 października 1900 roku, przyjmując imię zakonne Timotheus.

Atmosfera starego klasztoru oraz przepiękne widoki położonej w dolinie nad Dunajem miejscowości wywarły na duchownym wielkie wrażenie, że miejsce to stało się wkrótce jego drugą ojczyzną. Przez 47 kolejnych lat prowadził ożywioną działalność misyjną w południowych i zachodnich Niemczech, z przerwami na powroty do macierzystego klasztoru, gdzie był wykładowcą homiletyki w seminarium duchownym. Przy tym znajdował jeszcze czas na pisanie i publikowanie kolejnych tomików poezji, ale również homiliiDie Abiturienten des Braunsberger Gymnasiums von 1860 bis 1916 : mit Unterstützung des Historischen Vereins für ErmlandWojciech Zawadzki Duchowieństwo katolickie z terenu obecnej diecezji elbląskiej w latach 1821–1945, Olsztyn 2000, s. 207.