Wyposażenie Okręt wyposażony był w eksperymentalną stację hydrolokacyjną Fonoscope z szerokopasmowymi odbiornikami magnetycznymi, produkcji niemieckiej firmy Elektroakustik z Kilonii, oraz umieszczony w części dziobowej dna hydrofon. Jednostka mogła stawiać zasłony dymne za pomocą dwóch parowo-naftowych i dwóch chemicznych generatorów dymu. Okręt miał dwie kotwice Halla o masie po 2,4 tony, umieszczone na dziobie w kluzach po obu stronach burt; jako rezerwową przewożono jedną kotwicę admiralicji o masie 500 kg. Kotwice opuszczane i podnoszone były za pomocą dwóch kabestanów o napędzie elektryczno-hydraulicznym systemu Calzoniego. Na rufie znajdował się trzeci kabestan, używany głównie do cumowania.
Służba „Diana” została wcielona do służby w Regia Marina 12 listopada 1940 roku. Od 26 listopada 1940 roku do 14 lutego 1941 roku okręt przechodził w Poli szkolenie bojowe, po którym został przebazowany do Tarentu i wcielony do grupy jednostek pomocniczych (wł. Gruppo navi ausiliarie) w jurysdykcji dowódcy Okręgu Morskiego Południowego Adriatyku i Morza Jońskiego.