Jej współsióstry nie pozwalały żołnierzom radzieckim odesłać ją w takim stanie do kostnicy czy też zabrać ją i pochować w zbiorowych mogiłach. Po czterech tygodniach przebywania w obozie w Ciechanowie została deportowana w głąb Rosji. Zmarła 5 czerwca 1945 r. prawdopodobnie w drodze do łagru w Tule. Maria Tiburtia Mischke (ur. 27 października 1888 we wsi Krokowa, zm. 7 sierpnia 1945 w Ossanowie ZSRR). Cecylia, gdyż takie otrzymała imię na chrzcie, urodziła się w 1888 roku w rodzinie posiadającej duże gospodarstwo rolne. Ojciec Józef był kupcem, a matka Elżbieta Weissenfeldt zajmowała się wychowaniem dwunastu pociech. Uczęszczała do szkoły podstawowej w Krokowie, a następnie w Jezioranach. Jej dwie siostry wstąpiły do sióstr katarzynek. W 1907 roku Cecylia sama decyduje się na ten krok i prosi o przyjęcie do Zgromadzenia. Została skierowana do pracy pielęgniarskiej w Biskupcu. Nie spodziewała się, że spędzi tam 12 lat swojego życia. W 1921 r. została, decyzją przełożonych, przeniesiona do Klewek. Parafia Klewki składała się z jedenastu wiosek, w których to s. Tiburtia służyła jako pomoc medyczna. Dnia 21 stycznia 1945 r. s. Tiburtia ruszyła z Klewek do oddalonego o 8 km Olsztyna, by rozeznać się w sytuacji po wejściu Armii Czerwonej. Dotarła do Szpitala Mariackiego, gdzie podzieliła los innych sióstr i kobiet.