Stała się ofiarą gwałtów, maltretowania i bicia, gdy walczyła o swoją godność. Grupy ocalałych zostały przez żołnierzy Armii Czerwonej umieszczone w olsztyńskim więzieniu. Po pobycie w tym miejscu wraz z grupą sióstr została wysłana do Ciechanowa, a następnie w głąb ZSRR. Pierwszym miejscem jej pobytu był obóz w Tule, a następnie została przeniesiona do łagrów Ossanowa. W lipcu 1945 roku s. Tiburtia zachorowała na tyfus, obiecała jedynej żyjącej Katarzynce – s. Anysli, że jeżeli umrze, wyjedna jej łaskę powrotu do kraju. Siostra Tiburtia zmarła 7 sierpnia 1945 roku i pochowano ją na skraju cmentarza w Ossanowie. Siostra Anyslia powróciła do Braniewa i złożyła świadectwo o zmarłych tam siostrach katarzynkach. Maria Sekundina Rautenberg (ur. 23 grudnia 1887 w Gołogórze, zm. 27 stycznia 1945 w Kętrzynie). Urodziła się 23 grudnia jako bliźniacza siostra Franza, a córka Andreasa i Rosy. Na chrzcie otrzymała imię Barbara. Nie wiele wiadomo o jej wczesnej edukacji, dyplom pielęgniarki zdobyła, jeszcze, gdy mieszkała z rodziną. Jej dwie starsze siostry wstąpiły do Zgromadzenia sióstr św. Katarzyny, a ona sama poprosiła o przyjęcie w 1909 roku. Na pewno śluby wieczyste złożyła tuż po nowicjacie w 1912 roku. Był to ostatni rocznik sióstr zakonnych, który składał śluby wieczyste po nowicjacie.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Maria Krzysztofa Klomfass i XIV towarzyszek · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.