Chociaż ustawa z 1737 r. stworzyła podstawę straży pożarnej, faktyczna osobowość prawna została zarejestrowana w stanie Nowy Jork w dniu 20 marca 1798 r. pod nazwą „Fire Department, City of New York”.
W 1845 roku wybuchł wielki pożar na Manhattanie, a został stłumiony tego samego popołudnia. W pożarze zginęło czterech strażaków, 26 cywilów. Zniszczeniu uległo 345 budynków„The Great Fire – Full Particulars of the Buildings Burnt – Names of the Sufferers,” New York Daily Tribune, July 21, 1845, page 2.Terry Golway, So Others Might Live: A History of New York’s Bravest, Basic Books, 2002, pp. 80–84..
1865–1898 mały|lewo|Oryginalna karta upamiętniająca oficjalne utworzenie Metropolitalnej Straży Pożarnej. W 1865 r. ustawą państwową zlikwidowano ochotniczą straż pożarną, tworząc Metropolitalny Okręg Ogniowy i Metropolitalną Straż Pożarną (MFD). Kontrola nad miastami Nowy Jork i Brooklyn została przekazana gubernatorowi. W tym okresie nigdy nie doszło do skutecznego połączenia straży pożarnej obu miast. Dopiero po konsolidacji w 1898 roku oba miasta zostały połączone w ramach jednej wspólnej organizacji. Zmiana spotkała się z protestem obywateli. Miejskie firmy ubezpieczeniowe ostatecznie wygrały bitwę i zastąpiły ochotników zawodowymi strażakami. Członkowie straży pożarnej byli wybierani głównie spośród byłych ochotników.