Pozostałości po ochotnikach, łącznie z remizami strażackimi, zostały przejęte przez państwo. Gubernator wykorzystał poprzednie struktury do utworzenia nowej organizacji i stworzenia podstaw obecnego FDNY. Metropolitalna Straż Pożarna przetrwała do 1870 r., kiedy to Karta Tweedowa zniosła kontrolę państwa w mieście. W rezultacie utworzono nową Radę Komisarzy ds. Pożarnictwa i przywrócono pierwotną nazwę Straży Pożarnej Miasta Nowy Jork (FDNY). mały|Szef batalionu John J. Bresnan (po lewej) odpowiada na wezwanie w 1887 r. Początkowo zawodowa straż pożarna obejmowała jedynie dzisiejszy Manhattan, aż do aktu z 1865 roku, który połączył Brooklyn z Manhattanem, tworząc Dystrykt Metropolitalny. W tym samym roku straż pożarna liczyła 13 starszych oficerów oraz 552 oficerów kompanii i strażaków. Funkcjonariusze pracowali w trybie ciągłym, z trzema godzinami dziennie wolnymi na posiłki i jednym dniem wolnym w miesiącu. Otrzymywali wynagrodzenie zależne od stopnia.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Fire Department of the City of New York · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.