Kurierzy polityczni byli przygotowywani do zrzutów do Polski na spadochronach, za pośrednictwem Oddziału VI (Specjalnego) Sztabu Naczelnego Wodza, ale koszty ich utrzymania i szkolenia zwracało wojsku emigracyjne Ministerstwo Spraw Wewnętrznych. Przyszłych kurierów szkolono w kilku miejscach, m.in. byli szkoleni m.in. na farmie w miejscowości Tewkesbury, niedaleko Gloucester, ok. 160 km. od Londynu. Podczas II wojny św. przerzucono do Polski drogą lotniczą 28 cywilnych kurierów politycznych.
Łączność radiowa „Zalążkiem wojskowego aparatu łączności z Krajem były placówki wywiadowcze Oddziału II Sztabu NW w Rumunii i na Węgrzech, które przekształciły się następnie w bazy łączności - „Bolek” w Bukareszcie, „Romek” w Budapeszcie.”. „W listopadzie 1940 powstał Ośrodek Radio Sztabu NW (później Oddział Radio Sztabu NW). Współpraca z Brytyjczykami układała się poprawnie. Polacy mogli utrzymywać łączność z krajem bez brytyjskich kontroli polskich szyfrów”.