W Wielkim Księstwie Finlandii, po zaostrzeniu kursu rusyfikatorskiego na przełomie XIX i XX w., antycarska opozycja stała się szczególnie aktywna. Przeciwko caratowi występowały zarówno fińskie organizacje narodowe, jak i ruchy lewicowe, socjaldemokratyczne, łączące hasła samostanowienia narodowego i obrony praw robotników. W październiku 1905 r. w Finlandii miał miejsce wielki strajk, a robotnicy Helsingforsu tworzyli oddziały Czerwonej Gwardii, do których wstąpiło 25 tys. ludzi. Wszystkie fińskie partie i organizacje antycarskie współpracowały z rewolucyjnymi organizacjami rosyjskimi. Na terytorium Wielkiego Księstwa Finlandii rewolucjoniści rosyjscy przeprowadzali swoje konferencje i zjazdy, wydawali nielegalną literaturę i przechowywali broń, a fińscy urzędnicy tolerowali takie działania. W latach 1905-1906 r. w Finlandii szczególnie widoczna stała się działalność partii bolszewickiej. Fińska Organizacja Wojskowa, część struktury partyjnej, liczyła w 1906 r. ok. 500 członków. Do Finlandii zbiegło wielu uczestników stłumionego w grudniu 1905 r. powstania robotniczego w Moskwie. Od maja 1906 r. bolszewicy wydawali nielegalną gazetę "Wiestnik kazarmy" (opublikowano dziewięć numerów). Bolszewicy prowadzili agitację także w garnizonie twierdzy Sveaborg w pobliżu Helsingforsu.