Stanisław Rospond podaje zaś historyczne zapisy nazwy w formach Zutok (1110), Santhoc (1181–1222), Santoch (1252).
Współczesna nazwa została administracyjnie zatwierdzona 7 maja 1946.
Położenie i warunki geograficzne thumb|Santok na historycznej mapie Wielkopolski sporządzonej w 1888 roku według danych zaczerpniętych z Kodeksu dyplomatycznego. Współczesny Santok to duża wieś ulicówka, o długości ponad 3 km. Miejscowość leży u ujścia Noteci do Warty, na wąskiej terasie Pradoliny Toruńsko-Eberswaldzkiej. Od południa ograniczona jest korytami Warty i Noteci, a od północy wysoką krawędzią Równiny Gorzowskiej.
Na lewym brzegu Warty zachowało się grodzisko, które jest obecnie niewielkim, zadrzewionym pagórkiem wśród podmokłych łąk. Pierwotnie leżało ono w widłach Warty i Noteci, lecz w czasie katastrofalnej powodzi w 1751 r. Warta zmieniła koryto, tworząc nowe na północ od grodziska. Badania archeologiczne potwierdziły istnienie w tym miejscu 12 warstw osadniczych (VIII – XIV w.). thumb|250px|Santok – widok na ujście Noteci do Warty thumb|250px|Santok – widok z mostu thumb|250px|Santok – widok na grodzisko thumb|Model grodu w Santoku