127-128, ISSN 1506-9346.
Czasy świetności nadeszły dla Isfahanu w XVI w., gdy szach Abbas I Wielki z dynastii Safawidów ustanowił w tym mieście stolicę imperium perskiego. W ówczesnych czasach było to jedno z największych miast świata, zamieszkane przez ponad milion osób. Funkcjonowały w nim: 163 meczety, 48 szkół religijnych, 1801 sklepów i 263 łaźnie publiczne.
Zabytki Wielki Meczet (Masdżed-e Dżame) z VIII w., jeden z najstarszych meczetów w Iranie, wielokrotnie przebudowywany, zwłaszcza za panowania Seldżukidów, w XI/XII w., kiedy to dodano duże sale kopułowe po północnej i południowej stronie meczetu oraz cztery iwany wznoszące się z czterech stron dziedzińca. bazar rozciągający się na długości 2 km między Wielkim Meczetem a placem Imama. plac Imama o wymiarach 512 × 159 m, zbudowany w latach 1590–1595, po przeniesieniu stolicy państwa do Isfahanu przez Abbasa I Wielkiego. Początkowo miał służyć jedynie jako miejsce ceremonii królewskich i boisko do gry w polo, jednak już w 1602 otoczono go dwupoziomowymi arkadami handlowymi. Plac Imama i budowle przylegające do niego zostały wpisane na listę Światowego dziedzictwa UNESCO. meczet Szejcha Lotfollaha, wzniesiony po wschodniej stronie placu Imama w latach 1603–1619. meczet Imama, znajdujący się po południowej stronie placu Imama, zbudowany w latach 1611–1630.