10, ., inaczej niż w języku polskim ruchomy – różne formy fleksyjne mogą mieć akcent w różnych miejscach
Zasadniczo można wyróżnić: akcent na przedrostku wyrazu akcent na konkretnej sylabie z tematu wyrazu (liczonej od jego początku) akcent na pierwszej sylabie końcówki akcent na ostatniej sylabie wyrazu W porównaniu z innymi językami słowiańskimi z akcentem swobodnym (rosyjskim, serbsko-chorwackim) akcent ukraiński wykazuje dużą stałość morfologiczną, tzn. rzadko zmienia się w różnych formach tego samego wyrazu oraz w różnych wyrazach z tej samej rodziny. Zmiany akcentu są zwykle przewidywalne i odbywają się najczęściej według jednego z następujących schematów: wiele rzeczowników jedno- i dwusylabowych przenosi akcent z tematu na końcówkę i odwrotnie przy zmianie liczby z pojedynczej na mnogą niektóre rzeczowniki jedno- i dwusylabowe rodzaju męskiego z akcentem na ostatniej sylabie w wołaczu przenoszą akcent na pierwszą sylabę spora liczba przymiotników dwusylabowych ma akcent na końcówce, podczas gdy odpowiadający im przysłówek na temacie nieliczne przymiotniki dwusylabowe różnią się akcentem z odpowiadającymi im rzeczownikami część czasowników ma w bezokoliczniku i pierwszej osobie liczby pojedynczej (czasem również w trybie rozkazującym) akcent na końcówce, a w pozostałych formach przesuwa się on na temat zaimki